Türkiyede heykeltraş olmak kutuplarda buzdolabı satmaya çalışmak gibi birşey çoğu heykeltraş için, ama bunu değiştirmenin bir yolu var bu da heykel tarihimizin çok yakın olduğu ve daha bir çok unsuru aşmamış olmamızın farkına varmamızdan geçer.

Türkiyede heykel Osman Hamdi Bey'in şimdiki mimar sinan üniversitesini açması ile başlar ve bu üniversitenin ilk heykel mezunu İhsan Özsoy ile devam eder. Bu ilklerde daha bundan aşağı yukarı 100 yıl önce olmuştur, ihsan özsoyda 1944 yılında vefat etmiştir yani daha dün gibi bir şey sanat için, temellerimiz bu kadar zayıfken neden temelleri kuvvetli toplumların yaptığı soyut heykeller yapmaya yöneliyoruz anlamadım.

İtalyada Michelangelo o kusursuz "Davut" heykelini 1504 yılında yapmıştır, bizse 1927 yıllarında cumhuriyet anıtı yapabilecek türk heykeltraş bulamamıştık.

Evet bütün istanbulluların buluşma noktası olan taksim meydanındaki cumhuriyet anıtını İtalyan heykeltraş Pietro Canonica yapmıştır.

Durum daha dün bu kadar vahimken biz neden hala tembellik yapıyoruz, evet tembellik diyorum çünkü figürü tam çözmeden soyut çalışmalarla kendini sanat dünyasına entegre etmek tembellikdir benim için.

Bizim soyut heykelden öte sokaklarda görmemiz gereken ilginç gerçekçi, bir duyguyu düşünceyi anlatan, cahil insanlarımızın gördüğünde yanında fotograf çektirmek istediği, hayranlıkla baktıdığı çalışmalar olmalı, sonra bir gece yarısı o heykel çalınmalı ve hiç gocunmadan yerine yenisi konulmalı zamanla halk alışacak benimseyecekdir bu sayede heykellerimizi

Ama her nedense herşey tersden ilerliyor, okullarda heykel kalıbını almayı öğrenmeden soyut heykeller yapıyorlar. Soyut heykelden de kastım figüratif soyutlama değil öyle olsa çok iyi ama figürden bağımsız tam soyut heykeller yapılıyor.

Soyut heykelin nasıl ortaya çıktığını düşünürsek bizim şuan uğraşlarımız çok ters yönde, yani eskiden heykeltraşlar kusursuz insan figürünü yapmayı başarmışlar ancak hala tatmin olamayınca figürü abartmaya, devleştirmeye başlamışlar bu gidişle soyut heykller, yorumlar ortaya çıkmıştır.

Şuan bizim yapmamız gereken halkın kafasına gerçekçi heykellerle girmek ve sonra soyutlama yoluna gitmek olmalıdır.

Bu yazı benim heykelle ilgili duygu, düşünce ve gerçekleştirmek istediğim hayallerimi anlatır, şuanda her ne kadar bu yazıda ahkam kesdiysemde o durumda biri değilim ama bu olamayacağım manasına gelmez.

20 yıl sonra görüşmek üzere hoşçakalın,